Obraz jest współczesnym odczytaniem postaci Dantego, ukazanym na styku klasycznego dziedzictwa i kultury współczesnej. Dante, pogrążony w zadumie, zostaje skonfrontowany z postacią dziecka, symbolem niewinności, przyszłości i człowieka dopiero poznającego świat. Czarno-biała szachownica na jego stroju przywołuje odwieczne napięcie między dobrem i złem, wyborem i jego konsekwencjami, natomiast woda staje się granicą pomiędzy rzeczywistością a wewnętrzną podróżą. Nad postacią Dantego pojawia się znak zaczerpnięty z kultury masowej, tworząc celowy, przewrotny kontrast z jego ponadczasową refleksją. Praca stawia pytanie, co pozostało z Dantejskiej wizji człowieka w świecie współczesnym i jakie wartości przekazujemy kolejnym pokoleniom.
